Артыкулы: Стадніцкі Казімір Пётр Геранім (Stadnicki Kazimierz Piotr Hieronim)

Стадніцкі Казімір Пётр Геранім (Stadnicki Kazimierz Piotr Hieronim) (29.6.1808, г. Жмігруд—9.4.1886) — польскі гісторык, генеалог.

З шляхецкага роду герба «Шранява». Бацька: Антоній (1771—1836), гісторык. Маці: Юзэфа з Ябланоўскіх.

У 1826—1830 вучыўся ў Венскім універсітэце. У 1841—1845 член Галіцкага Саслоўнага Сойма ад курыі магнатаў, у 1842—1850 член Саслоўнага Аддзела. У 1843—1845 другі дырэктар Крэдытнага Таварыства. З 1851 урадавы кантралёр пры куратары Ежы Любамірскім у Нацыянальным Закладзе імя Асалінскіх. З 1854 райца намесніцтва ў Львове. З 1859 член Галіцкай Ашчаднай Касы ў Львове. З 1873 член Львоўскага Аддзела Гістарычнай Камісіі Акадэміі Умельства.

Даследаваў гісторыю ВКЛ 14—15 ст., раннюю гісторыю Польшчы, генеалогію магнацкіх радоў, творчасць Шэкспіра.

Узнагароды: Кавалерскі Крыж Ордэна Жалезнай Кароны 3-га класа (1854), годнасць шамбяляна (1854).

Памёр у Львове. Пахаваны на Лычакоўскіх могілках у Львове.

Працы:

Piasty. Paryż, 1842.

O pierwszych zaborach Waregów na ziemi Lachów i o grodach Czerwieńskich // Bibl. Ossol. 1843. T. 5.

Synowie Gedymina // Bibl. Ossol. 1847. T. 1—2.

Synowie Gedymina. Lwów, 1849—1853.I—II (wyd. 2, osobne, przerobione i poprawione) (рэц.: Österreichische Blätter für Literatur und Kunst. 1854; перадрук часткі: Dzień. Liter. 1854 nr 1).

Synowie Gedymina // Rozpr. AU Wydz. Hist.-Filoz. T. 3: 1875 (wyd. skrócone).

Synowie Gedymina. Kr. 1875 (odb.).

Stadnicki Kazimierz. Synowie Gedymina wielko-władcy Litwy. Monwid—Narymunt—Jewnuta—Koriat. Wydanie nowe przerobiene i powiększone. We Lwowie, 1881. 272 s.

Olgierdowicze // Bibl. Ossol. 1864—6 t. 5—9.

Stadnicki Kazimierz. Bracia Władysława-Jagiełły Olgierdowicza króla Polski, wielkiego xięcia Litwy. Jako dalszy ciąg «Synów Giedymina». We Lwowie, 1867. VIII, 416 s.

Stadnicki Kazimierz. Olgierd i Kiejstut synowie Gedymina w. xięcia Litwy. We Lwowie, 1870. 213, ХХІІ s.

Dodatki i poprawki do dzieł Bracia Władysława Jagiełło i Olgierd i Kiejstut. Lwów, 1873. 38 s.

Koriat Gedyminowicz i Koriatowicze // Rozpr. AU Wydz. Hist.-Filoz. T. 7: 1877.

Koriat Gedyminowicz i Koriatowicze. Kr. 1877 (адбітак)

O tronie elekcyjnym Jagiellonów w Polsce. Lw. 1880.

О początkach arcybiskupstwa i biskupstw katolickich łac. obrz. na Rusi halickiej i Wołyniu. Lw. 1882.

Rodowody domu Stadnickich herbu Szreniawa od 1386 do 1861. Lw., 1857—1861.

Linia Stadnickich, która zachowała pierwotny przydomek rodu ze Stadnik, czyli de Stadniki. Lw., 1858. Cz. 1—2.

Komentarz do ustępu o rodzie Stadnickich w herbarzu Niesieckiego. Lw., 1861.

Drzewo rodowe potomstwa Stanisława Jabłonowskiego // Złota księga szlachty polskiej. T. 3.

Kilka przyczynków do monografii Stadnickich... // Złota księga szlachty polskiej. T. 3.

(o Stanisławie «Diable» Stadnickim) // Złota księga szlachty polskiej. T. 6.

Wspomnienie o Abdankach-Konopkach Buczackich i Jazlowieckich // Przewodnik Naukowy i Literacki. 1873 T. 1. Z. 3.

O Herburtach w XIII i XIV wieku // Przewodnik Naukowy i Literacki.1874. T. 2.Z. 7.

Zapiski genealogiczne // Przewodnik Naukowy i Literacki. 1875. T. 2. Z. 8.

Przyczynek do heraldyki polskiej w średnich wiekach. Lw., 1879.

Падрабязнасці:

Złota księga szlachty polskiej. P. 1887.

Stadnicki Kazimierz (1808—1886) // Nowy Korbut. Bibliografia literatury polskiej. 9. Romantyzm. Warszawa, 1972. S. 160—161.

Dziadzio Andrzej. Stadnicki Kazimierz Piotr Hieronim // PSB. 41/4. S. 403—405.

© Валерый Пазднякоў, 2001, 2020